شعر هفت پیک عشق از مولانا

 

پیک اول را  که در پیمانه ریخت...آبرومان  در ره میخانه ریخت...

پیک دوم را به عشق او زدیم....باده سر شد ؛ما همه هو هو زدیم...

پیک سوم را زدیم و سوختیم...تار دل بر پود مستی دوختیم...

پیک چهارم پیک اهل راز بود...ساقی بامیخوارگان دمسازبود..

پیک پنجم پرده را از هم درید..مژده ی کشف وشهوددل رسید..

پیک ششم همرهی با دار بود...شوق وصل ووعده ی دیداربود...

پیک هفتم ما همه ساقی شدیم...ساقی و جام می و باقی شدیم...

هفت پیک عشق مستم کرده است...ساقی امشب می پرستم کرده است...

 

مولانا